Cáin na ndaoine

Tá cearta daonna dhá dtabhairt do dhaoine i saol an lae inniu nach gcreideann i gcearta daonna ar chor ar bith. Sin rud atá ag cuir isteach ar an saol atá ag daoine i dtíorrtha ar fud an euoraip agus na stáit aontaithe. 

Ní cheart cearta daonna a thabhairt do chuile dhuine! Cínte is conspóideach an rud ea sin le rá, fiú amháin sa saol ina bhfuil muid ag maireachtáil. Tá faitíos orm go bhfuil dream daoine ag úsáid na cearta daonna atá muintir na h-europa a thabhairt dóibh, chun ea gcuid cearrta daonna a thabhair uaidh muintir na heuropa. Sin é anois an stáid ina bhfuil muid aige. Blianta fada tar éis do muintir na heuropa cothram na féine a bhaint amach do gach duine cumha fear, bean, gé nó gandal, tá dream i dtíothra na heuropa ag obair ón taobh istigh chun muid a chuir faoi chois ina gcuid tíortha féin.

Céard ea sin? Níl an fhaidbh sin againne sa tír seo? An tír ina bhfuil cead ag chuile asal isteach inti, mar gheall go bhfuil muid ag cloi le chuile dhlí beag a thagann trasna an súnda againn as europ. Fanaigí go dtí go dtiocfadh an lá nuair a thiocfadh an dlí againn a chuireas iachal orainn éadainn ár gcuid iníonnacha a chlúdach, ar fhaitíos go mbeadh muid ag cuir isteach ar na moslamacha beaga naofa a bheidh ar scoil léi, sin má bhíonn cead aici ghoill ar scoil sa gcéad áit.

An pictiur atá thuas agam, tóigeadh ea i Londain. Bhí Saighdúir as Sasana tar éis teacht abhaile as Iraq, agus bhi dream moslamai ag cuir ina gcoinne. Bhiodar maslach leis na saighuir a bhi tar eis ea gcuid saoil a chuir i mbaol sa gcui go mbeadh na deabhail seo in an maireachtail.

An ndeanach siad ag baile ea sin? Nach bhfuil fhios ad go maith nach ndeanach! Chaithfi isteach iad, agus bhuailfi an cac astu. 

Biodh an diabhal acu, cuir abhaile iad, agus ansin biodh a gcac acu.

Your company has been selected by the nigerian oil ministry.....

Leannan an ríomh phost seo ar aghaidh, chun iarracht a dheanamh a chuir ina laoi ort go bhfuil ceannaire comhlacht olla as Nigeria ag iarradh ort ,'' mar gheall go bhfuil sé in an- thú a thrust '', cupla milliún dollar a chuir isteach i do chúntas banc.   Tá ríomh phoist mar seo faighte am go minic, agus ba é an rud ceanna céanna a dhéanfainn leo ar fad, go dtí anois!

tharla mé ar an suímh idirlíon atá socraí suas chun na daoine atá taobh thiar de na poist seo a chuir as a mbeabhair. Oibríonn siad sa gcuí agus go gceapann na bastair go bhfuil tú chun an baoite a thógáil, ach go bhfuil orthú beagán airgead a chaitheamh chun go sloigfeadh tú é.

Ar an mbealach seo, is féidir na daoine atá taobh thiar de na ríomh phoist a chur ag déanamh rudaí atá fíor aisteach, agus náireach dóibh féin.  nuiar a fuair mé an suíomh, bhí mé ag léamh liom, go dtí gur tháinig mé go dtí na peictiúir a chuir cuid acú amach, tar éis go dhuine éigin iachal a chuir orthú deimhniú go raibh siad dáiríre, trí sórt cómhradh a thabhairt dóibh.

www.419eater.com 

Ní Bhuaileadh an Diabhal an ...........

''Tar suas ag an teach am anocht, nuair a bheidh se dorchadh'', a duirt Páidí le Maidhc, agus cumadh an uafáis air. Ba bhin é an méid a deir se leis, agus bhí Maidhc tar éis an lá a chaitheamh dhá rith tríonna chloigeann, agus é ag iarradh túin nó ceán a fháil air.



Bhí sé anois ag breith suas ar a seacht a chlog; bhí fuacht na h-oíche tagtha i dtír, agus is mar sin a b'fhéigin do Mhaidhc a chóta a fháisceadh faoinna mhuinneal, agus é ag árdú an charcair ar a bheallach to dtí teach pháidí. Sheas sé nóimead ag barr an fhána, agus bhreathnaigh sé amach sa dorchadas, síos ar an oileán, ach níor léar dhó tada ach go raibh ceó idir ea fhéin agus an mór thír, mar gheall nach raibh fiú agus solas anháin le feiceál.



Ba bheag nár bhain an mada an t-anam as nuair a tosaigh sé ag tafan, agus ngan Maidhc ach trí troth ón ngeata. B'fhéigin dhó seasamh aríst lenna chuid unáil a fháil ar ais, agus sin é an t-am a tháinig Páidí sa doras,''Gabhat a dhiabhal. Cé tá ansin?'' ''Níl ann ach mise a Pháidí, agus nach raibh tú ag súil liom''? ''Bhí bhí, ach gu isteach, gu isteach éascadh''. Ní raibh Maidhc in-an a dhath riabh a dhéanamh ina dhiadh sin, ach ea leanacht, mar bhí Páidí imithe isteach sa doras arís agus ea leath dhúnta aige ina dhiadh.


Bhrú Maidhc isteach an doras, agus amach aige céard a tháinig ach bolamh breá goirt, a thug uisce óna chuid fiacla. '' Páidí!! ná h-abair liom go bhfuil tú ag goil an bagún a ithe?!?''

Cén fáth nach scríofainn?

Cén fáth nach scríofainn?

Sin í an cheist a rith trid mo chloigean anois, nuair a  bhuail an smaoineamh mé, go bhfuil mé in an- scriobh i nGaeilge!  Tá súil am go maith sibh mo chuid litriú dhom, agus go dtuigfidh sibh nach mbeidh muid ag scríobh dar leis an ''gcaideán''  atá ag tachtadh muintir na gaeltachta i scoileannaí ar fud na tíre. Bhféidir nach dtiocfadh aon duine ar an scríobh seo a bheidh ar siúl agam, ach, ansin aríst, bhféidir go ndéanach mé go maith leis.

An dream, nach mbeidh sásta go bhfuil poist i mBéarla agus i nGaeilge am ar an leathnach céanna, bíodh an diabhal agaibhse.

D'fhás mé suas le gaeilge, agus is í an teanga is fearr liom a labhairt í.

mar sin, cén fáth nach scríobhainn.